یک مطالعه جدید در دانشگاه توکیو که در تاریخ 20 سپتامبر 2022 در مجله Tech Xplore منتشر شده است، به این موضوع میپردازد که آیا وجود چشم رباتیک در وسایل نقلیه خودران میتواند ایمنی عابران پیاده را افزایش دهد یا خیر. به نظر می رسد تولید و استفاده از وسایل نقلیه خودران به مرور زمان در حال گسترش است و ممکن است در تحویل بسته های پستی، شخم زدن زمین های کشاورزی و یا به عنوان اتوبوس مدرسه از آنها استفاده کنیم.در حالی که نگرانی اصلی برای بسیاری از افراد، جنبه عملی ایجاد وسایل نقلیه ای است که می توانند به طور مستقل در جاده ها حرکت کنند، محققان دانشگاه توکیو توجه خود را به یک نگرانی "انسانی" از فناوری در خودروهای خودران معطوف کرده اند. در خصوص تعامل خودروهای خودران و اطرافیان مانند عابران پیاده، بررسی کافی صورت نگرفته است، بنابراین برای ایجاد ایمنی و اطمینان در جامعه در خصوص خودروهای خودران نیازمند بررسی و تلاش بیشتری برای این تعامل هستیم. یکی از تفاوت های اصلی وسایل نقلیه خودران با خودروهای عادی این است که رانندگان در این نوع از خوروها ممکن است بیشتر به یک مسافر تبدیل شوند، بنابراین ممکن است توجه کامل به جاده نداشته باشند یا اصلاً فرمان ماشین را به دست خود نگیرند. این امر تشخیص نوع خودرو را برای عابران دشوار میکند که آیا خورویی که در حال نزدیک شدن است، یک ماشین خودران و یا یک ماشین عادی است زیرا هیچ تماس چشمی یا نشانه ای از افراد داخل آن وجود نداشته است. بنابراین، چگونه عابران پیاده میتوانند متوجه شوند که یک وسیله نقلیه خودران در جاده است، در حال حرکت است و یا قصد توقف دارد؟ بنابراین محققان میخواستند آزمایش کنند که آیا قرار دادن چشم های متحرک روی ماشین خودران بر روی رفتار مخاطره آمیزتر ا

این مقاله که توسط مگ کاکس در دانشگاه لوفبورو و در تاریخ 23 سپتامبر 2022 نوشته شده است و درباره رباتی است که میتواند با کودکانی که به اختلال طیف اوتیسم مبتلا هستند، کمک میکند تا مهارت های اجتماعی به دست آورند و تعاملشان با والدین و اطرافیان افزایش یابد.این ربات که اوربیت نام دارد، با حرکت دست لبخند می زند و کاربران را تشویق می کند تا دکمه ای را در پشت آن فشار دهند، اگر به آرامی فشار داده شود با لبخند و اگر فشار دست ما زیاد باشد، با چهره ای غمگین واکنش نشان میدهد. اوربیت یک ربات تعاملی است که هدف آن آموزش دادن به کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم (ASD) است و در مورد احساسات و تعاملات اجتماعی از طریق داستان گویی، تعامل فیزیکی و ارتباطات بصری کاربرد دارد. یک مشکل رایج برای کودکان مبتلا به طیف اوتیسم این است که آنها به دلیل مشکلات شناختی_عاطفی برای معاشرت با دیگران بسیار تلاش می کنند اما گاهی اوقات نمی توانند احساس مردم را از آنچه می گویند تشخیص دهند و محققان به دنبال راه حلی بودند تا در این راه یاری رسان باشد. چندین راه حل درمانی وجود دارد که توسط متخصصان گفتار و زبان ارائه می شوند و هدف آنها آموزش و تشخیص عواطف به کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم است و ربات هایی با چنین قابلیت هایی برای مدارس در حال توسعه هستند، اما استفاده از این نوع فناوری می تواند گران باشد. این ربات تعاملی، داستان هایی را تعریف می کند و احساساتی را بر روی «چهره» خود نشان می دهد که با آنچه گفته می شود مطابقت دارد و کاربر را تشویق می کند تا ربات را لمس کرده و با آن وارد تعامل شود و با نشانه های کلامی و بصری به رفتاری که از نظر اجتماعی غیرقابل قبول است واکنش نشان دهد. عملکرد اصلی اوربیت، داستان سرایی اس

با افزایش دما در سراسر جهان و کاهش جمعیت گرده افشان ها، تولید مواد غذایی برای تولیدکنندگان جهان به طور فزاینده ای دشوار شده است. یک مطالعه جدید از محققان دپارتمان زیست شناسی سلولی و ژنتیک مولکولی دانشگاه مریلند به این موضوع می پردازد و بینشی را در مورد چگونگی رشد میوه ها و دانه های گیاهان گلدار ارائه می دهد.ژونگچی لیو، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد زیست شناسی سلولی و ژنتیک مولکولی در دانشگاه می گوید: درک این فرآیند به ویژه مهم است زیرا محصولات غذایی رایج مانند بادام زمینی، ذرت، برنج و توت فرنگی، همه میوه ها و دانه هایی هستند که از گل ها به دست می آیند و دانستن اینکه چگونه گیاهان بخشی از گل های خود را به میوه و دانه تبدیل کنند، برای کشاورزی و تامین مواد غذایی ما بسیار مهم است. این مطالعه در ژورنال Nature Communications در 9 جولای 2022 منتشر شد. در این مطالعه، لیو و تیمش به دنبال کشف چگونگی فرآیند گرده افشانی یک گیاه گلدار برای شروع فرآیند رشد میوه بودند. این تیم مشکوک بودند که یک سیستم ارتباطی داخلی مسئول سیگنال دادن به گیاه برای رشد میوه است، اما محققان مطمئن نبودند که چگونه این سیستم توسط گرده افشانی فعال می شود. برای کشف این موضوع، این تیم مکانیسم های گرده افشانی و رشد میوه را با استفاده از گیاهان توت فرنگی شبیه سازی کردند. به گفته لیو، توت فرنگی ها به دلیل ساختار منحصر به فرد و محل بذرشان برای مدل سازی فرآیند کوددهی مناسب هستند. لیو توضیح داد: دستکاری و مشاهده دانه های توت فرنگی بسیار آسان تر از دانه های میوه های دیگر مانند گوجه فرنگی است. این کار ما را برای مشاهده بذرها و استخراج اطلاعات ژنتیکی از آنها در مراحل مختلف رشد گیاه آسان تر کرد.لیو و تیمش ژن 62AGL را شناسایی ک